Με λαμπρότητα η εορτή της Παναγίας της Ελπίδας στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Γεωργίου (βίντεο)

Στον Καθεδρικό μας Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Άνω Σύρο, όπου φυλάσσεται η εικόνα της Παναγίας της Ελπίδας, οι πιστοί τίμησαν με τριήμερο εορτασμό τη Μητέρας της Αγίας Ελπίδας που είναι ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός.

Την πρώτη ημέρα του Τριημέρου η Κάριτας Αγίου Γεωργίου την γιόρτασε ως προστάτιδά της, με τη συμμετοχή εκπροσώπων και από άλλες ενοριακές Κάριτας. Τη δεύτερη ημέρα μετά τη Θεία Λειτουργία ακολούθησε η Έκθεση του Παναχράντου Μυστηρίου εμπιστευόμενοι στον Ιησού, νέες κλήσεις στην ιερατική και μοναχική ζωή που η τοπική μας Εκκλησία έχει τόσο ανάγκη. Την τρίτη ημέρα έγινε η απαγγελία του Ροδαρίου αφιερωμένο στους ασθενείς.

Παραμονή της εορτής πραγματοποιήθηκε Αρχιερατικός Εσπερινός από τον Αρχιεπίσκοπο π.Γεώργιο Αλτουβά με τη συμμετοχή ιερέων ενώ ο τριήμερος εορτασμός ολοκληρώθηκε την Κυριακή 8 Νοεμβρίου με την τέλεση Θείας Λειτουργίας το πρωί και την Αρχιερατική το απόγευμα.

Πολλοί οι πιστοί που συμμετείχαν, καθώς η ευλάβεια στην Παναγία της Ελπίδας, είναι ένθερμη και διαχρονική ακολουθώντας μια μακρά παράδοση.

Μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο συλλειτούργησαν οι Επίσκοποι Σεβαστιανός και Νικόλαος, πρώην Αθηνών και Τήνου αντίστοιχα, ιερείς και πατέρες Καπουκίνοι.

Στην ομιλία του ο Επίσκοπος μας αναφέρθηκε στην Παναγία και στο ρόλο που έπαιξε στο γάμο της Κανά της Γαλιλαίας, καθώς εκεί ο Ιησούς έκανε το πρώτο θαύμα μετατρέποντας το νερό σε κρασί, όμως ο ρόλος της Παναγίας ήταν καθοριστικός με πολλά μηνύματα για εμάς σήμερα.

Απευθυνόμενος στους πιστούς ο Σεβασμιότατος είπε:

«Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,

σήμερα τελούμε με χαρά την εορτή της Παναγίας της Ελπίδας και το Ευαγγέλιο μάς αφηγείται έναν γάμο, στην Κανά της Γαλιλαίας. Και ξαφνικά, εκεί στη μέση της γιορτής, το κρασί τελειώνει. Στην Αγία Γραφή το κρασί είναι σημάδι της καινούργιας ζωής που φέρνει ο Θεός, μιας ζωής γεμάτης χαρά και αγάπη. Όλοι το γνωρίζουμε ότι χωρίς κρασί, ο γάμος δεν είναι πια γιορτή.

Πόσες φορές, όμως, τελειώνει το κρασί και στη δική μας ζωή! Τελειώνει η χαρά σε ένα σπίτι, όταν μπαίνει η ασθένεια, όταν τελειώνει η τρυφερότητα ανάμεσα σε δύο συζύγους, όταν τελειώνει η δύναμη σε κάποιο ηλικιωμένο που έμεινε μόνος, όταν τελειώνει το κουράγιο στον νέο που δεν βλέπει μέλλον μπροστά του.

Και τότε τι κάνουμε; Συνήθως σωπαίνουμε, ντρεπόμαστε και κρύβουμε το πρόβλημα. Στην Κανά, όμως, ήταν εκεί η μητέρα του Ιησού η οποία δε σώπασε και μας δείχνει τι κάνει κανείς όταν τελειώνει το «κρασί».

Μας το δείχνει με τρεις φράσεις του Ευαγγελίου.

Την πρώτη τη λέει η Μαρία στον Ιησού: «Δεν έχουν κρασί». Είδε πρώτη, πριν από όλους, ότι κάτι λείπει, και το είπε απλά σε Εκείνον.

Αυτό είναι το πρώτο βήμα της ελπίδας, Εκείνος μας εισακούει κι εμείς ας μην κρύβουμε αυτό που μας λείπει, αλλά να το φέρνουμε μπροστά στον Κύριο. Με απλά λόγια, όπως η Μαρία και αυτό είναι ήδη προσευχή.

Ο Ιησούς στη συνέχεια της απαντά: «Δεν έφθασε ακόμα η ώρα μου». Άλλος ακούγοντας αυτά τα λόγια θα απογοητευόταν. Η Παναγία Μητέρα μας, όμως, όχι. Γυρίζει στους υπηρέτες και λέει τη δεύτερη φράση: «Κάνετε ό,τι κι αν σας πει».

Αυτή είναι η ελπίδα της Παναγίας όπως αναφέραμε και στον εσπερινό εχθές. Δεν απλή αισιοδοξία ότι «όλα θα πάνε καλά», αλλά εμπιστοσύνη στον Χριστό που σημαίνει ότι ακόμα κι όταν ο Θεός φαίνεται να αργεί, ακόμα κι όταν μας λέει «όχι ακόμα» Εκείνος έχει τους χρόνους του.

Το λέει και ο Απόστολος Παύλος στο δεύτερο ανάγνωσμα: ο Θεός έχει τη δική του ώρα. «Όταν συμπληρώθηκε ο χρόνος», γράφει, «ο Θεός έστειλε τον Υιό του, που γεννήθηκε από γυναίκα». Ο Θεός δεν αργεί. Έρχεται, επομένως, όταν ωριμάσει ο καιρός.

Η Μαρία το έζησε αυτό. Η «ώρα» του Ιησού ήρθε πάνω στον Σταυρό κι εκεί στεκόταν η μητέρα του, όρθια. Δεν καταλάβαινε τα πάντα, αλλά περίμενε με πίστη και ελπίδα. Και, πράγματι, ακολούθησε το πρωί της Ανάστασης.

Επίσης ο Ιησούς λέει την τρίτη φράση: «Γεμίστε τις στάμνες με νερό».

Ήταν έξι πέτρινες στάμνες για το νερό του καθαρισμού, και ήταν άδειες. Οι «στάμνες» είναι εικόνα μιας πίστης που έχει γίνει μόνο καθήκον. Κάνω ό,τι πρέπει από φόβο, σαν δούλος, και ξεχνώ αυτό που ακούσαμε από τον Παύλο: «δεν είσαι πια δούλος, αλλά υιός».

Ο Ιησούς, όμως, δεν πετά τις προσευχές και τις παραδόσεις μας. Δεν καταστρέφει τις στάμνες επειδή άδειασαν. Αντιθέτως, τις γεμίζει. Και οι υπηρέτες, που είχαν ακούσει τη Μαρία, τις γέμισαν «μέχρι πάνω». Το νερό του καθαρισμού έγινε το καινούργιο «κρασί», από τη ζωή του δούλου, ο Ιησούς μάς περνά στη ζωή του παιδιού του Θεού.

Έτσι κάνει και με εμάς. Μας ζητά αρχικά το δικό μας νερό: τη μικρή μας προσευχή, την τίμια δουλειά, την υπομονή στο σπίτι, μια συγγνώμη. Αρκεί να τα δίνουμε ολόκληρα, «μέχρι πάνω» και Εκείνος τα μετατρέπει σε κρασί.

Και πώς γίνεται το νερό κρασί; Ο άγιος Αυγουστίνος έλεγε ότι αυτό το θαύμα ο Θεός το κάνει κάθε χρόνο στα αμπέλια: το νερό της βροχής γίνεται, σιγά σιγά, κρασί. Έτσι δουλεύει και μέσα μας, αθόρυβα και με υπομονή.

Ο αρχιτρίκλινος το δοκίμασε και είπε στον γαμπρό: «Εσύ φύλαξες το καλό κρασί μέχρι τώρα». Οι άνθρωποι σερβίρουν πρώτα το καλό κρασί και ύστερα το λιγότερο καλό. Ο Θεός κάνει το αντίθετο: το καλύτερο το φυλάει για το τέλος.

Γιατί το κάνει αυτό ο Θεός; Επειδή μας αγαπά. Ο αληθινός Νυμφίος αυτού του γάμου είναι ο Ιησούς, και η αγάπη του δεν αλλάζει, ακόμη κι όταν εμείς τον ξεχνάμε. Μας λέει: «Κι αν μετακινηθούν τα βουνά και σαλευτούν οι λόφοι, η αγάπη μου δεν θα απομακρυνθεί από σένα».

Αυτό είναι το μυστικό της ελπίδας: με τον Θεό, το καλύτερο είναι μπροστά μας. Το λέω προς όλους όσους νομίζουν ότι οι ωραίες μέρες τους πέρασαν, και στους νέους, που φοβούνται το αύριο. Ο Θεός φυλάει για εμάς το καλό «κρασί».

Και το καλό «κρασί» ο Θεός δεν το φυλάει μόνο για αύριο. Σε λίγο, σε αυτό το θυσιαστήριο, το κρασί θα γίνει το Αίμα του, και ο Ιησούς θα μας δώσει τον ίδιο τον εαυτό του. Ήδη από τώρα, η καινούργια ζωή, και η χαρά της δεν θα τελειώσει ποτέ.

Στην Κανά η Μαρία δεν έκανε η ίδια το θαύμα. Μίλησε στον Υιό της και έστειλε τους υπηρέτες να γεμίσουν τις στάμνες. Το ίδιο κάνει και με εμάς: μας στέλνει πίσω στις οικογένειες και στις γειτονιές μας, να γίνουμε οι υπηρέτες της Κανά για τον μοναχικό, τον άρρωστο, τον ξένο. Ο κόσμος ψάχνει τη χαρά, συχνά όμως, σε λάθος μέρη. Ας τη δει, λοιπόν, στα πρόσωπά μας.

Ας υψώσουμε, λοιπόν, τη φωνή μας μέσα από την καρδιά μας, με τα λόγια του ψαλμού: «Είσαι η χαρά μας, είσαι η ελπίδα μας, είσαι ο μεγάλος ύμνος μας, Παρθένε Μαρία». Παναγία της Ελπίδας, ικέτευε για μας. Αμήν.»

Στην επίσημη Αρχιερατική Θεία Λειτουργία συμμετείχαν εκ μέρους του Δήμου η αντιδήμαρχος Πολιτισμού, ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Άνω Σύρου, ο πρώην πρόεδρος, καθώς και δημοτικοί σύμβουλοι.

Μετά το πέρας της τελετής ακολούθησε η περιφορά της εικόνας στο λόφο της Άνω Σύρου ενώ κατά την επιστροφή της στο ναό οι πιστοί έσπευσαν να την προσκυνήσουν.

Πηγή: Καθολική Επισκοπή Σύρου

Βίντεο: Μπάμπης Κουλούρας