Η πολιτική της παρακμής και η παρακμή της πολιτικής

«Εκφυλισμός». Αυτή η λέξη ίσως και να μπορεί να περιγράψει την κατάσταση που επικρατεί στις πρόσφατες συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου. Πριν από μήνες είχαμε δηλώσει πως το ΔΣ θυμίζει πολιτικό καφενείο. Μετά τις «συνεδριάσεις» της Δευτέρας και της Τρίτης (28-29/09), ο χαρακτηρισμός αυτός φαίνεται πλέον ελαφρύς, καθώς αυτές έχουν αποκτήσει χαρακτηριστικά «Δελφινάριου».

Προσωπικές αντεγκλήσεις για ζητήματα τριτευούσης αξίας ή και άνευ ουσίας παρουσιάζονται σε κάθε συνεδρίαση, «μπαχαλεύοντας» κάθε έννοια διαδικασίας. Κακοπαιγμένες παραστάσεις και επικοινωνιακά παιχνίδια, «μοιρασμένοι ρόλοι», μανδαρινισμοί, παρασκήνιο, ανέξοδοι λεονταρισμοί και μεθοδεύσεις. Αυτό είναι πλέον το ΔΣ.
Η χθεσινή, εξ αναβολής, συνεδρίαση ήταν το δεύτερο επεισόδιο της παρωδίας που ξεκίνησε με τη διακοπή της συνεδρίασης της Δευτέρας. Ο χειρισμός του θέματος του Κανονισμού Λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου, που επιτέλους ήρθε προς συζήτηση μετά από ενάμιση χρόνο καθυστερήσεων, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα περί μεθόδευσης.
Πρώτον, σε μια συνεδρίαση με 33 θέματα, συν 3 εκτός ημερήσιας διάταξης, το σημαντικό θέμα του Κανονισμού μπήκε τελευταίο. Να συζητηθεί, δηλαδή, μετά από 35 άλλα θέματα, από ένα «κουρασμένο» και φυλλορροούν ΔΣ, όπως συνήθως συμβαίνει προς το τέλος κάθε συνεδρίασης. Συνειδητή υποβάθμιση;
Δεύτερον, μετά τις έντονες αντιδράσεις του γραμματέα του ΔΣ και συμβούλου της Λαϊκής Συσπείρωσης, αποφασίζεται να προταθεί το θέμα προς συζήτηση. Και ξαφνικά, η Δημοτική Αρχή αποφασίζει να το αποσύρει, καθώς, όπως ειπώθηκε, ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας δεν το είχε μελετήσει (!!!). Παράλληλα, ο Δήμαρχος ανέφερε ότι το θέμα μπήκε στην ημερήσια διάταξη χωρίς τη δική του συγκατάθεση και πως, ενάμιση χρόνο μετά, δεν είναι ακόμη «ώριμο» προς συζήτηση.
Μοιρασμένοι ρόλοι σε μια κακοπαιγμένη παράσταση.
Για τη Λαϊκή Συσπείρωση, η συμμετοχή μας στο Δημοτικό Συμβούλιο αποτελεί θέση ευθύνης, ταξικής εκπροσώπησης και ενίσχυσης της λαϊκής αντιπολίτευσης απέναντι στην πολιτική του κεφαλαίου, με όποια προβιά κι αν ντύνεται. Η πολιτική φαιδρότητα δεν θα γίνεται στις δικές μας πλάτες, με τη δική μας συμμετοχή. Γι’ αυτό και στη συνεδρίαση της Τρίτης καταγγείλαμε τον τραγέλαφο και αποχωρήσαμε.
Θύμα όλης αυτής της κατάστασης είναι ο ίδιος ο συριανός λαός, που βλέπει τη ζωή και την καθημερινότητά του να αντιμετωπίζονται με αυτόν τον τρόπο.
Την ώρα που η Τοπική Διοίκηση συνεχώς αντιδραστικοποιείται, πατώντας πάνω στις «βέλτιστες πρακτικές» της ΕΕ και στην εφαρμογή τους από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, την ώρα που βασικά κοινωνικά αγαθά, όπως η Υγεία, η Παιδεία, η Ενέργεια, το Νερό και οι Μετακινήσεις, απαξιώνονται και εμπορευματοποιούνται, ο λαός βλέπει ένα ΔΣ πολιτικά πρόθυμων, που αποδέχονται όλες αυτές τις πολιτικές και τις κρύβουν πίσω από έναν κουρνιαχτό διαδικαστικών εμμονών και προσωπικών πολιτικών.
Το επίδικο σήμερα δεν μπορεί να είναι αν η μιζέρια μας θα έχει «προοδευτικό» ή «συντηρητικό» πρόσημο. Καμία εμπιστοσύνη στους σημερινούς και στους επίδοξους πολιτικούς «θιασάρχες».
Πόσο ακόμα θα τους αφήνουμε να κάνουν παιχνίδι με τις ζωές μας, ιδιαίτερα σε μια εποχή που μας προετοιμάζουν να γίνουμε κρέας στα κανόνια των ιμπεριαλιστών;
Απέναντι σε όλα αυτά, χρειάζεται να σταματήσουμε να είμαστε πια θεατές-σχολιαστές. Χρειάζεται να πάρουμε εμείς την κατάσταση στα χέρια μας. Να βάλουμε μπροστά τις δικές μας ανάγκες και να συμπορευτούμε με τις δυνάμεις του ΚΚΕ, ως δύναμη μαχητικής εργατικής-λαϊκής αντιπολίτευσης.